همه اشتباه می کنن (که پرهیز ناپذیره)، اما همه از اشتباهات شون درسنمی گیرن. بعضی آدما یک اشتباه رو بارها تکرار می کنن و وقتی هیچ پیشرفتی نمی کنن حیران می مونن که دلیلش چیه. زمانی که انجام دهنده اشتباه میشیم اقرار بهش می تونه سخت باشه، گویی با قبول کردن اشتباه از ارزش مون کم می شه. این نوع تفکر ایجاد کننده مشکل بزرگیه؛ چون تحقیقات گذشته این گفته قدیمیِ برآمده از عقل سلیم رو ثابت کردن که برعهده گرفتن و پذیرش تموم و کمال خطاها تنها راه جلوگیری از تکرار آنهاست.

 

اشتباهات همیشه قابل بخشش ان، به این شرط که فرد جرئت قبول کردن اونو داشته باشه.

– بروس لی

 

 

با این حال هنوز خیلی از ما با این موضوع جنگ می کنیم.

محققان آزمایشگاه کلینیک روان شناسی دانشگاه میشیگان در پژوهشی به این نکته پی بردن که افراد وقتی اشتباه می کنن یکی از این دو راه و روش رو در پیش می گیرن. دسته اول که نگاه ایستا دارن به جملاتی مثل این باور دارن: «فراموشش کن؛ هیچ وقت در این کار خوب نبودم». دسته دوم که از نگاه رشد برخوردارن به عبارتای این چنینی تمایل دارن: «خوب شد فهمیدم! بگذار ببینم کجای کار اشتباه کردم تا دیگر تکرارش نکنم».

۱۰ اشتباهی که افراد باهوش دو بار تکرار نمی کنن آموزشی

یکی از محققان این آزمایش می گه: «با توجه کردن به اشتباهات، زمان و انرژی بیشتری رو صرف اصلاح اونا می کنیم. نتیجه اینه که اشتباه به نفع شما تموم می شه.»

افرادی که نگاه رشد دارن فارغ از چیزی که پیش اومده از اشتباهات سربلند بیرون بین. چون اشتباهات شون رو قبول می کنن و از اون واسه بهتر شدن سود می برن. در مقابل افراد با نگاه ایستا محکوم به تکرار اشتباهات شون هستن چون واسه صرف نظر از اونا آخر سعی شون رو می کنن.

آدمای باهوش و موفق اصلا مصون از خطا نیستن فقط نوع نگاه شونه که اونا رو قادر می کنه از خطاهایشان درس بگیرن. یعنی، اونا به ریشهای دردسری که درست کردن به سرعت پی می برن و هیچوقت یک اشتباه رو دو بار انجام نمیدن.

اشتباهی که تکرار شه دیگر یک اشتباه نیس: یک تصمیمه.

– پائولو کوئیلو

 

 

بعضی اشتباهاتی که در فهرست زیر می خونین اون قدر وسوسه کننده ان که همه ما بعضی وقتا انجام دهنده اونا میشیم. در حالی که تقریبا همه اینجور اشتباهاتی می کنن افراد باهوش تنها یک بار انجام دهنده اونا می شن. این شما و اینم فهرست ۱۰ اشتباهی که افراد باهوش دو بار انجام نمیدن.

۱. باور کردن آدما و چیزایی که به نظر بیشتر از اندازه خوب ان

۱۰ اشتباهی که افراد باهوش دو بار تکرار نمی کنن آموزشی

بعضی افراد اون قدر کاریزماتیک و با اعتماد به نفس هستن که ممکنه عاشق و فریفته ی گفتارشان بشین. اونا بی معطلی از میزان موفقیت کسب وکارشان میگن، اینکه چقدر بقیه دوست شون دارن، با چه کسائی آشنا هستن و اینکه چقدر می تونن موقعیتای جور واجور در اختیار شما بذارن. آدمای باهوش پیش از اینکه «دو بار» فکر کردن به معامله های بیشتر از اندازه خوب رو یاد بگیرن تنها کافیه «یک بار» فریب بخورند. نتیجه ساده لوحی و از دست دادن آزمایش بایسته می تونه خیلی بد باشه. آدمای باهوش پیش از موثر شدن در موضوعی سؤالات جدی می پرسند چون متوجه هستن که هیچکی، مثل خود اونا، بهش خوبی ای که به نظر می رسه نیس.

۲. انجام تکراری یک رفتار و انتظار کشیدن واسه نتیجه ای متفاوت

آلبرت اینشتین گفته: جنون یعنی انجام دوباره و دوباره ی یک کار و انتظار نتیجه متفاوت داشتن. محبوبیت و بینش تَشَرزننده ی اینشتین بر زیادیِ آدمایی که مصمم ان دو ی دو آخرسر مساوی با پنج می شه تأثیری نگذاشتهه. آدمای باهوش اما به روشی متفاوت عمل میکنن و یک بار تجربه این شکست واسه شون کافیه. حقیقت روشنه: اگه راه و روش قدیمی رو ادامه بدین نتایج قبلی رو می گیرین؛ اینکه چقدر مشتاق نتیجه ای دیگر باشین اهمیتی نداره. آدمای باهوش میدونن اگه خواهان نتیجه ای متفاوت ان باید رویکردشان رو تغییر بدن، حتی اگه این کار رنج آور باشه.

۳. ضعف در به تأخیر انداختن لذتا

۱۰ اشتباهی که افراد باهوش دو بار تکرار نمی کنن آموزشی

ما در زمونه ای زندگی می کنیم که کتابای تازه منتشرشده بی معطلی روی دستگاه های الکترونیکی مون ظاهر می شن. اخبار به سرعت از مناطق دور دست به ما می رسه و تقریبا هر چیزی می تونه ظرف مدت یک روز پشت درب خونه مون تحویل شه. آدمای باهوش میدونن لذت به سرعت آماده نمیشه و خیلی قبل تر از رسیدن به پاداش، کار سخت هست. جدا از اینکه این اونا میدونن چه جوری از این موضوع واسه انگیزه دادن به خودشون در تموم قدمای راهِ سختِ رسیدن به موفقیت استفاده کنن؛ چون اونا از رنج و ناامیدیِ به دلیل رضایت دادن به چیزی کمتر از چیزی که می تونن باشن، خبر دارن.

۴. بدون حساب وکتاب خرج کردن

شما نمی تونین آزادی مالی رو تجربه کنین مگه اینکه طبق محدود کردنای یک حساب دخل وخرج عمل کنین. تعهد به حساب دخل و خرج چه در مسائل شخصی، و چه در مسائل کاری مجبورمان می کنه بین خواسته و نیازمون انتخابای حساب شده داشته باشیم.

آدمای باهوش کافیه یک بار با صورت حسابی رو به رو شن که از پسِ پرداختش برنمی آیند تا به فکر سروسامان دادن اعمال شون بیفته. اونا این کار رو با به حساب آوردن همه مخارجی شروع می کنن که پول شون صرف اونا شده. آدمای باهوش میدونن به محض اینکه بفهمن واسه چه چیزایی و به چه میزان خرج کردن انتخابای درست خود به خود نمایان می شن. وسوسه ی خوردن یک لیوان کافه لاته ی صبحگاهی خیلی کمتر می شه وقتی که بدونین هرساله به طور متوسط هزینه ای برابر ۴ میلیون تومن واسه اون می پردازید. داشتن حساب دخل و خرج تنها به معنی اطمینان یافتن از توانایی پرداخت بدهیا و صورت حسابا نیس؛ آدمای باهوش میدونن داشتن حسابی سخت گیرانه واسه خرجا این اطمینان رو به دنبال داره که هیچوقت مجبور نیستن از فرصت پیش روشون صرف نظر کنن؛ چون سرمایه عزیزشون رو واسه روز نکنه جمع کردن. حساب دخل وخرج داشتن به زندگی نظم می ده و نظم پایه انجامِ کارِ باکیفیته.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   ۱۰ اشتباه زبون بدن که زندگی شما رو نابود می کنه

۱۰ اشتباهی که افراد باهوش دو بار تکرار نمی کنن آموزشی

۵. فراموش کردن چشم انداز کلی

۱۰ اشتباهی که افراد باهوش دو بار تکرار نمی کنن آموزشی

اینکه تموم سعی تون اون قدر وقف کار جلو تون باشه که تصویر کلی رو از یاد ببرین می تونه خیلی راحت اتفاق بیفته. اما آدمای باهوش یاد می گیرن که چه جوری این موضوع رو با برابری دادن اولویت بندیای روزمره شون با یک هدف به دقت حساب شده، کنترل کنن. این طور نیس که اونا به کارایی که در اندازه کوتاه مدت انجام میدن بی توجه باشن، افراد باهوش فقط نظم و چشم انداز اصلاح راه رو در صورت ضرورت دارن. زندگی تشکیل شده از تصاویر کلیه و زمانی که فرد توجه بهش رو از دست بده، همه چیز دچار اشکال میشه.

۶. انجام ندادن تکالیف

همه بعضی وقتا در زندگی راه بین بر رو انتخاب کردیم. چه این بین بر کپی کردن تکالیف درس زیست شناسی از روی دست دوست مون بوده باشه، چه سلانه سلانه و بدون آمادگی وارد شدن به یک جلسه ی مهم. آدمای باهوش میدونن در حالی که شاید بعضی وقتا شانس با آنهاست، اینجور هدفی اونا رو از تحقق کامل پتانسیل هاشون بازمی داره. اونا روی شانس حساب نمی کنن و میدونن جایگزینی واسه کارِ سخت و آزمایش بایسته وجود نداره. اونا میدونن اگه تکالیف خود رو انجام ندن هیچوقت چیزی یادنمی گیرن. این راه بین بر یقینا باعث از دست دادن کارتون می شه.

۷. نقش بازی کردن

سعی بر اینکه کسی باشیم که بقیه از ما می خوان وسوسه کننده س. اما هیچکی از آدم تقلبی خوشش نمیاد. سعی واسه تبدیل شدن به کسی که نیستین هیچ وقت نتیجه خوبی نداره. آدمای باهوش به محض اینکه واسه اولین بار به خاطر تصنعی بودن ، فراموش کردن متن اجرای نمایش یا خارج شدن از نقش شون، اخطار می گیرن این مسئله رو می فهمن.

باقیِ آدما انگار اصلا متوجه نیستن که بقیه همه می تونن درست از روی اعمال اونا این موضوع رو فهمیده باشن. این آدما تشخیص نمی دن رابطه هایی که خراب کردن، شغلایی که از دست دادن و فرصتایی که سوزانده ان به این خاطر بوده که خواسته ان آدمی باشن که نیستن.

در مقابل، آدمای باهوش این رابطه رو به سرعت کشف می کنن و می فهمن شادی و موفقیت در گروی به رسمیت شناختن حقیقت داخلی شونه.

۸. سعی واسه جلب رضایت همه

تقریبا همه در جایی از زندگی دچار این اشتباه می شن. اما آدمای باهوش به سرعت می فهمن راضی کردن همه غیرممکنه و سعی واسه راضی کردن همه آخرش هیچکی رو راضی نمی کنه. آدمای باهوش میدونن واسه مؤثر بودن باید جرئت انتخابای موثر رو داشته باشن. انتخابایی که از نظر اونا درست هستن و البته ممکنه رضایت همه رو به دنبال نداشته باشن.

۹. نقش قربونی رو بازی کردن

۱۰ اشتباهی که افراد باهوش دو بار تکرار نمی کنن آموزشی

گزارشای خبری و شبکه های اجتماعی پر از داستانایی هستن که افرادی در اونا می خوان با ظاهر شدن در نقش قربونی اهداف شون رو پیش ببرن. (مثلا دختری که فشار دادن گلویش با تکه ای پارچه رو جلوی دوربین شبکه های اجتماعی به نمایش می ذاره و به این شکل تعداد زیادی فالوور جمع می کنه!)

آدمای باهوش ممکنه یک بار اجرای نقش قربونی رو امتحان کنن. اما به سرعت می فهمن این کار یه جور فریب کاریه و هر منفعتی حاصل از این روش به محض اونکه بقیه متوجه بازی شن تموم می شه. نکته ظریف این راه حل که تنها آدمای واقعا باهوش اونو می فهمن اینه که واسه اجرای نقش قربونی باید از قدرت تون صرف نظر کنین، چیزی که نمیشه قیمتی روی اون گذاشت.

۱۰. سعی واسه تغییر دادن بقیه

جاده ی تغییر یک آدم تنها از راه اشتیاق و توانایی خود اون واسه تغییر میگذره. البته سعی واسه تغییر آدمی که نمی خواد تغییر کنه وسوسه انگیزه. گویی خواسته ی عمیق قلبی شما واسه بهتر شدن (همونجوریکه موجب تغییر شما شده) اونا رو هم تغییر میده. بعضی آدما فعالانه در جست وجوی افراد مشکل دار می گردن تا اونا رو «درست» کنن. آدمای باهوش ممکنه این اشتباه رو یک بار انجام دهنده شن اما پس از اون می فهمن قادر به تغییر هیچکی نیستن، جز خودشون. عوضش اونا سعی می کنن آدمای اصیل و مثبت رو در زندگی شون داشته باشن و سعی می کنن از آدمای پر از مشکل که اونا رو پایین میکشن دور بمونن.

در یک کلام

آدمایی که هوش هیجانی بالایی دارن به این خاطر موفق ان که هیچ وقت از آموختن باز وای نمیستن. اونا هم از اشتباهات و هم از موفقیت هاشون درس می گیرن و همیشه تغییرات مثبتی در خودشون به وجود میارن.

شما خوانندگان «چه جوری» با کدوم نگاه به زندگی نگاه می کنین؟ نگاه رشد یا نگاه ایستا؟ اشتباهات دیگری رو سراغ دارین که افراد باهوش دوبار انجام دهنده اون نمی شن؟ اگه نظری دارین با ما در بین بذارین.

در هر گفتگو ای جواب بله بگیرین، گفتگو بر سر حقوق بیشتر، معاملات بزرگ و حتی یک کار روزمره


دسته‌ها: آموزشی